Lista artykułów z tagiem: hird
GNU Hurd stanowi jądro systemu operacyjnego, które oparte jest na architekturze mikrojądra.
Mówiąc z większą precyzją techniczną Hurd nie jest jądrem, a jedynie zbiorem uprzywilejowanych serwerów. Działają one w przestrzeni użytkownika i dostarczających takich usług jak obsługa terminala, system plików, sieci czy dysku reszcie systemu. Początkowo zbiór ten miał być nazwany na cześć ówczesnej partnerki Richarda Stallmana – Alix. Jednak główny twórca jądra GNU, Thomas Bushnell, preferował nazwę Hurd. Natomiast Alix nazwano część jądra przechwytująca, obsługująca i wysyłająca komunikaty systemowe do serwerów Hurda. Pierwszą nadającą się do wykorzystania dystrybucją z jądrem Hurd była Debian GNU/Hurd. Nazwa przedstawia się tutaj analogicznie do GNU/Linux, gdzie Linux jest jądrem. System bywa również nazywany po prostu GNU, ponieważ Hurd jest częścią tego projektu. Nazwa Hurd oznacza Hird of Unix-Replacing Daemons. [Reklama:
domeny,
emule download] Z kolei "Hird" to nic innego jak Hurd of Interfaces Representing Depth. Nazwa stanowi zatem rekurencyjny akronim. Z wyłączeniem systemu wątków Cthreads Hurd jest zgodny ze standardem POSIX. Za emulację wątków Pthreads na bazie Cthreads odpowiedzialna jest specjalna biblioteka. Obecnie Hurd pracuje na mikrojądra Mach 4. Powstały one na Uniwersytecie Carnegie-Mellon. Jednak nie spełniają one oczekiwań. W związku z tym rozważa się integrację z jądrem Coyotos i trwa współpraca z jego autorami. Podejmowano liczne próby przeniesienia Hurd na L4, co zakończyło się pewnymi sukcesami na L4Ka::Pistachio. Wszystko ze względu na brak obsługi SMP oraz słabą przenośność i wydajność w Mach 4. Taki sposób konstrukcji jądra daje użytkownikowi ogromne możliwości. Obszar systemu z którym użytkownik nie może nic zrobić jest ograniczony do minimum. Użytkownicy mogą pisać własne pełnoprawne serwery. Każdy ma również możliwość usunięcia lub zamiany jakiegokolwiek z serwerów. Dzięki temu Hurd jest nazywany "zespołem serwerów" bazujących na mikrojądrze. Każdy serwer wykonuje konkretne i przypisane działanie.
Zobacz także:
Uruchamianie systemu Linux z biegiem czasu powodowało pewno problemy i trwało zdecydowanie za długo. Spowodowane to było faktem, że rosła liczba uruchamianych usług, a rozwój sprzętu nie był w stanie tego zrekompensować. Dlatego rozpoczęto prace nad SystemD, ponieważ upstart nie spełniał stawianych przed nim wymagań. Lennart Poettering doszedł do wniosku, że aktualne skrypty startowe używają strasznie dużo programów.
Jest to dystrybucja Linuksa francuskiej firmy Mandriva. Przeznaczona jest przede wszystkim dla początkujących użytkowników. Jest rozprowadzana jako wersja darmowa oraz płatna, która zawiera dodatkowe oprogramowanie i pomoc techniczną. Została stworzona w 1998 roku jako zbiór pakietów na Red Hat Linux.
Katalogi w strukturze Linuksa posiadają swoje charakterystyczne ułożenie. Aby sprawnie poruszać się po naszym systemie, dobrze jest wiedzieć, gdzie instalowane są programy, gdzie umieszczane są ważne elementy systemu, a także gdzie jest miejsce użytkowników. Najważniejszym miejscem systemu jest root, czyli katalog stojący ponad wszystkimi innymi.
