Lista artykułów z tagiem: gnu linux
Bardzo dobrze znana na całym świecie nazwa Linux nie jest w rzeczywistości jednoznacznym pojęciem. [Reklama:
hosting pl,
VPS] Formalnie nazwa oznacza jądro systemu, jednak większość ludzi zwykło nazywać w ten sposób całą dystrybucję. Sam Linux nie tworzy systemu operacyjnego – do tego potrzebne jest również tzw. środowisko userspace, które zapewnia Projekt GNU.
Za ojca i twórcę jądra Linux uważa się fińskiego programistę. To właśnie Linus Torvalds rozpoczął historię Linuksa w 1991 roku. Jego pierwotnym celem było stworzenie przez siebie niedużego, wolnego systemu operacyjnego, przeznaczonego dla procesorów z rodzin i386 oraz i486[3].
Do początku lat dziewięćdziesiątych został stworzony cały system z wyjątkiem jądra. Głównym założeniem projektu było stworzenie zupełnie wolnego i darmowego systemu operacyjnego. W tym celu starano się używać wolnego oprogramowania wszędzie, gdzie było to możliwe, żeby nie pisać go zupełnie od nowa. Niestety w latach 80. nie było go zbyt wiele dostępnego na rynku.
GNU Hurd stanowi jądro systemu operacyjnego, które oparte jest na architekturze mikrojądra.
Mówiąc z większą precyzją techniczną Hurd nie jest jądrem, a jedynie zbiorem uprzywilejowanych serwerów. Działają one w przestrzeni użytkownika i dostarczających takich usług jak obsługa terminala, system plików, sieci czy dysku reszcie systemu. Początkowo zbiór ten miał być nazwany na cześć ówczesnej partnerki Richarda Stallmana – Alix. Jednak główny twórca jądra GNU, Thomas Bushnell, preferował nazwę Hurd. Natomiast Alix nazwano część jądra przechwytująca, obsługująca i wysyłająca komunikaty systemowe do serwerów Hurda.
Tytuł oryginału: “Homesteading the Noosphere” Autor: Eric S. Raymond Tłumaczenie pochodzi z serwisu: www.linux-community.pl Tłumaczenie: Artur Skura, marzec 2001 r.
Tytuł oryginału: “Revenge of the Hackers” Autor: Eric S. Raymond Tłumaczenie pochodzi z serwisu: www.linux-community.pl
Abstrakt
Erupcja oprogramowania open source w 1998 roku była zemstą hackerów za 20 lat marginalizacji. Na wpół przypadkowo stałem się głównym podżegaczem i propagatorem tego ruchu.
Jak wiadomo jądro systemu jest jego integralną i najważniejszą, wolna częścią. Wiadomo również, że sama nazwa Linux odnosi się do wyłącznie do jądro, nie do samego systemu. Konkretnie jest częścią uniksopodobnego systemu operacyjnego GNU/Linux i została napisana przez Linusa Torvaldsa w 1991 roku.
Stanowi doskonały przykład projektu wolnej dystrybucji systemu operacyjnego GNU/Linux. Jego produkcja była i jest realizowany przez ochotników na całym świecie. Stanowi bardzo rozbudowany system, który zawiera ponad 18700 pakietów. Są one skompilowanymi programami spakowanymi w sposób, który umożliwia łatwą instalację. Debian cieszy się znakomitą opinią.
Jest to w pełni kompletna dystrybucja oparta na systemie operacyjnym GNU/Linux. Stanowi modyfikację przeznaczoną przede wszystkim do zastosowań biurowych i domowych. Z czasem rozbudowano jednak dystrybucję i powstała również wersja na netbooki oraz serwerowa. Ubuntu bazuje na dystrybucji Debian dzięki działalności firmy Canonical Ltd. Dokonali oni "zamrożenia" pakietów testowych Debiana.
Podążając za ideą wolnego oprogramowania, twórcy systemu GNU/Linux tworzą tzw. repozytoria oprogramowania, czyli specjalne serwery, z których można swobodnie zdobyć zdecydowaną większość oprogramowania dostępnego dla systemu. Instalacja oprogramowania w systemie linuksowym wygląda oczywiście inaczej niż np. w Microsoft Windows.
W GNU/Linux możemy zetknąć z aplikacjami, które nie posiadają instalatora. Wynika to naturalnie z faktu, że większość systemu jest tworzona i rozwijana na zasadzie wolnego oprogramowania. W takiej sytuacji bardzo przydatna jest ręczna instalacja za pomocą komend tekstowych wydawanych w terminalu/konsoli.
W swoich założeniach GNU/Linux jest systemem sieciowym. To oczywiście bardzo korzystne rozwiązanie dla serwerów, ponieważ system radzi sobie bez problemów z wieloma modelami sieci. To jednak nie zawsze jest korzystne dla desktopów i potrafi być czasami prawdziwym utrapieniem.
Instalacja Neostrady w systemach GNU/Linux nie jest mocno skomplikowana. Zwłaszcza na przykładzie prostej w użytkowaniu dystrybucji Ubuntu. Ostatecznie sprowadza się do zainstalowania pakietów, które zawierają sterowniki naszego modemu. Konieczna jest również instalacja skryptów przeznaczonych do uruchamiania i kończenia połączenia z Internetem.
GNU/Linux oferuje w ramach każdej dystrybucji charakterystyczny pakiet programów. Dla jednych są one idealną alternatywą, dla innych nie sprawdzają się w swoich dziedzinach, a dla niektórych stanowią nieodłączny element codziennej pracy z komputerem. Programy występują w kilku kategoriach. Bardzo istotne jest graficzne środowiska pracy w Linuksie.
Pakiet biurowy to bardzo ważny zestaw dla każdego użytkownika. Każdemu zdarza się korzystać z aplikacji biurowych, a niektórzy pracują z nimi na co dzień. Dlatego koniecznością jest współpraca danego systemu z najpopularniejszymi pakietami biurowymi. Do takich z pewnością należy OpenOffice.org, powszechnie znany darmowy pakiet biurowy.
GNU/Linux posiada szereg aplikacji, które znacznie zwiększają jego wydajność i praktyczność. Do najbardziej przydatnych aplikacji należą hdparm, za pomocą którego możemy dostrajać parametry naszego dysku, Vim jako bardzo dobrze znany edytor tekstu, wget dzięki któremu ściągamy ściągamy pliki z Internetu bez ograniczeń oraz startx, który pozwoli nam na uruchamianie X-y (X-Window).
Linux Foundation zajmuje się szeroko pojętymi badaniami i raportami na temat twórców Linuksa. Obecnie opublikowano najnowszy raport, który ma na celu zobrazowanie, kto w danej chwili jest odpowiedzialny za tworzenie tego systemu operacyjnego. Udostępnia również informacje na temat przynależności tych osób do danych firm. Dzięki temu możemy zwrócić uwagę, że zauważalnie rośnie liczba firm współtworzących Linuksa.
Zainfekowanie systemu GNU/Linux wirusem komputerowym wygląda zupełnie inaczej niż w przypadku pozostałych systemów operacyjnych. Scott Granneman z SecurityFocus powiedział kiedyś: „Żeby zepsuć system Linux trzeba nad tym popracować. Żeby zepsuć system Windows wystarczy popracować na nim”. Wirusy komputerowe były przede wszystkim utrapieniem użytkowników DOSa i wszelkich rodzajów MS Windows z powodu powstania samopowielającego się kodu infekującego inne programy.
Bliss to bardzo inteligentny wirus, który działa na innej zasadzie niż klasyczne „robaki”. Powstał specjalnie dla systemów GNU/Linux. Działa na tyle precyzyjnie, że potrafi wykryć starszą wersję siebie i podmienić ją na aktualną. Dokonuje próby wykorzystania niewłaściwie zabezpieczonej usługi rsh, aby uzyskać cudzą tożsamość i przenosić się na inne maszyny.
Zobacz także:
Instalacja Neostrady w systemach GNU/Linux nie jest mocno skomplikowana. [Reklama:
dyski zewnętrzne,
pozycjonowanie za darmo] Zwłaszcza na przykładzie prostej w użytkowaniu dystrybucji Ubuntu. Ostatecznie sprowadza się do zainstalowania pakietów, które zawierają sterowniki naszego modemu. Konieczna jest również instalacja skryptów przeznaczonych do uruchamiania i kończenia połączenia z Internetem.
Panuje powszechna opinia, że Linux nie nadaje się dla fanatyków gier komputerowych. Jest to jeden z najczęściej przytaczanych argumentów we wszystkich wojnach pomiędzy użytkownikami systemów. Z pewnością Linuksowi daleko do Windows, jednak można na nim grać z powodzeniem i wielką przyjemnością. Taki stan rzeczy wynika z faktu, że gry są pisane głównie pod biblioteki DirectX.
Stanowi doskonały przykład projektu wolnej dystrybucji systemu operacyjnego GNU/Linux. Jego produkcja była i jest realizowany przez ochotników na całym świecie. Stanowi bardzo rozbudowany system, który zawiera ponad 18700 pakietów. Są one skompilowanymi programami spakowanymi w sposób, który umożliwia łatwą instalację. Debian cieszy się znakomitą opinią.
