Artykuły reklamowe:
- Konserwacja komputera, defragmentacja dysku
- Kierowca do dyspozycji na cały dzień, czyli czym jechać na wesele
- Tanie i bezpieczne taxi bagażowe
- Happy Shark, czyli organizowanie imprez typu pikniki i festyny
- Furgała - inny wymiar drzwi zewnętrznych
- Kmakpol, czyli kompleksowe usługi transportowe
- POL-KRAK, wykonywanie form do urządzeń technologicznych
- Kmakpol, najlepsze gadżety reklamowe w kraju
Wirusy a Linux
Linuksa trudno zainfekować dzięki rozbudowanym systemom kontroli dostępu do plików i pamięci. W związku z tym wyprodukowano wirusa działającego na zupełnie odmiennej zasadzie niż tradycyjna filozofia DOSowa.Zainfekowanie systemu GNU/Linux wirusem komputerowym wygląda zupełnie inaczej niż w przypadku pozostałych systemów operacyjnych. Scott Granneman z SecurityFocus powiedział kiedyś: „Żeby zepsuć system Linux trzeba nad tym popracować. Żeby zepsuć system Windows wystarczy popracować na nim”. Wirusy komputerowe były przede wszystkim utrapieniem użytkowników DOSa i wszelkich rodzajów MS Windows z powodu powstania samopowielającego się kodu infekującego inne programy. Sytuacja w systemach Uniksowych wygląda zupełnie inaczej. Jest to spowodowane rozbudowanym systemem kontroli dostępu do plików i pamięci. Właśnie ten system stanowi jedno z podstawowych założeń oprogramowań uniksowych.
Wirusy mogą zazwyczaj zainfekować pliki do których miałyby prawa zapisu. W naszym wypadku tylko te, które należą do użytkownika i zostały przez niego uruchomione. Systemy uniksowe działają na różnorodnych platformach sprzętowych, a duża część oprogramowania jest rozpowszechniana w postaci kodu źródłowego. To stanowi kolejne utrudnienia dla potencjalnego autora wirusa. Aby obejść te zabezpieczenia konieczne było wyprodukowanie wirusa działającego na zupełnie odmiennej zasadzie, a nie według tradycyjnej DOSowej filozofii. [Reklama: Norton Antivirus, bearshare download] Tak powstał uniksowy „robak”, który wykorzystywał wszystkie możliwości, jakie daje połączenie komputerów w sieć. Rozprzestrzeniał się, korzystając z dziur w implementacjach usług finger, rexec oraz protokołu SMTP i kopiował swój kod na kolejne maszyny. Robert T. Morris zainfekował w ten sposób kilka tysięcy Sunów i VAXów w Stanach Zjednoczonych w roku 1988.
Sytuacja powtórzyła się na początku stycznia 1997, kiedy pojawiły się alarmujące listy o nowym wirusie Bliss, napisanym specjalnie pod ten system. Sprawa została nagłośniona w grupach dyskusyjnych poświęconych bezpieczeństwu Linuxa oraz przez firmę McAfee, która natychmiast wprowadziła program VirScan do zwalczania wirusa. Przez to sytuacja stała się bardzo głośna. Istnieją dwie wersje Blissa. Jest on programem napisanym w języku C o różnej długości. Stara wersja zawiera 17892 natomiast nowa18604 bajtów długości. Wirus jest bardziej koniem trojańskim niż wirusem, a jego kod źródłowy nie został opublikowany. Działa na zasadzie wyszukiwania plików, do których może pisać i infekuje je swoją kopią. Jednocześnie próbuje przywrócić datę modyfikacji zainfekowanego pliku. Jest bardzo inteligentny, ponieważ przerywa działanie, gdy jest śledzony debuggerem lub programem strace.
Tagi: DOS, wirus, trojan, SecurityFocus, implementacja, protokół, robak, Bliss