Artykuły reklamowe:
- Konserwacja komputera, defragmentacja dysku
- Kierowca do dyspozycji na cały dzień, czyli czym jechać na wesele
- Tanie i bezpieczne taxi bagażowe
- Happy Shark, czyli organizowanie imprez typu pikniki i festyny
- Furgała - inny wymiar drzwi zewnętrznych
- Kmakpol, czyli kompleksowe usługi transportowe
- POL-KRAK, wykonywanie form do urządzeń technologicznych
- Kmakpol, najlepsze gadżety reklamowe w kraju
Połączenie z Internetem
GNU/Linux może nie być tak przyjemny w przypadku braku internetu. Trzeba być przede wszystkim świadomym, z jakiego typu połączenia korzystamy i jak sobie radzić w przypadku jego awarii.W swoich założeniach GNU/Linux jest systemem sieciowym. To oczywiście bardzo korzystne rozwiązanie dla serwerów, ponieważ system radzi sobie bez problemów z wieloma modelami sieci. To jednak nie zawsze jest korzystne dla desktopów i potrafi być czasami prawdziwym utrapieniem. Spowodowane to jest faktem, że dystrybucje Linuksa w większości potrzebują połączenia z Internetem, żeby prawidłowo funkcjonować. Dużym problemem jest tutaj fakt, że wszelkie informacje na temat funkcjonowania systemu znajdują się właśnie w internecie. Dlatego nowi użytkownicy mogą czuć się bez niego mocno zagubieni w Linuksie. Istnieje kilka domyślnych nazw interfejsów przypisanych do każdego adaptera sieciowego w GNU/Linux. Dochodzi do tego w momencie aktywowania. Oczywiście nazwy są symboliczne i można je w każdej chwili zmienić.
- eth0 – nazwa dla pierwszego adaptera sieciowego
- wlan0 – dla interfejsów bezprzewodowych
- ppp0 – czyli interfejs dial-up
Aby móc skonfigurować swoje połączenie z internetem trzeba mieć świadomość jego typu. Zazwyczaj GNU/Linux zrobi to sam w przypadku prostych modeli sieciowych. Jeśli jednak system nie jest w stanie poradzić sobie, najlepiej przeczytać instrukcję dostarczoną przy instalacji połączenia. [Reklama: dentysta warszawa, imprezy integracyjne] Najpopularniejsze i jednocześnie najłatwiejsze do zainstalowania są połączenie kablowe lub DSL. W przypadku połączeń kablowych wystarczy po prostu podłączyć kabel sieciowy do komputera, a cała reszta jest automatycznie wykonywana przez GNU/Linux. System przeważnie stara się wykryć połączenia DHCP samodzielnie. Szerokopasmowy dostęp do Internetu poprzez połączenie DSL lub ADSL potrzebuje już odpowiednich sterowników. Niestety nie wszystkie modemy DSL są dostępne jako wolne oprogramowanie, ale zdecydowana większość może współpracować z GNU/Linux.
GNU/Linux może również bez żadnych dodatkowych zabiegów pracować za pomocą bezprzewodowego połączenia WiFi. Wystarczy mieć nowoczesny laptop z wbudowaną kartą WiFi. Może się jednak zdarzyć, że wolne sterowniki nie będą dostępne i jedynym sposobem współpracy z systemem będzie emulacja windowsowych sterowników. System potrafi również bez problemu wykorzystać telefony komórkowe przez wbudowane modemy do połączenia z Internetem. Wystarczy połączenie poprzez port Bluetooth lub IRDA, aczkolwiek sprawdza się również USB lub FireWire. Jeśli posiadamy klasyczny modem lub ISDN, również możemy się połączyć z Internetem, ale jego prędkość nie będzie robiła wrażenia. W większości jednak tego typu połączenia zostały zastąpione przez nowsze technologie.
Tagi: GNU/Linux, interfejs, DSL, połączenie kablowe, szerokopasmowy Internet, WiFi, FireWire