Artykuły reklamowe:
- Konserwacja komputera, defragmentacja dysku
- Kierowca do dyspozycji na cały dzień, czyli czym jechać na wesele
- Tanie i bezpieczne taxi bagażowe
- Happy Shark, czyli organizowanie imprez typu pikniki i festyny
- Furgała - inny wymiar drzwi zewnętrznych
- Kmakpol, czyli kompleksowe usługi transportowe
- POL-KRAK, wykonywanie form do urządzeń technologicznych
- Kmakpol, najlepsze gadżety reklamowe w kraju
Budowa GNU
Założeniem projektu było korzystanie z ogólnodostępnego oprogramowania, żeby nie pisać go zupełnie od nowa. Zasada ta dotyczyła również jądra systemu. Próbowano skorzystać z BSD 4.4-Lite, a ostatecznie wykorzystano jądro Mach.
Do początku lat dziewięćdziesiątych został stworzony cały system z wyjątkiem jądra. Głównym założeniem projektu było stworzenie zupełnie wolnego i darmowego systemu operacyjnego. W tym celu starano się używać wolnego oprogramowania wszędzie, gdzie było to możliwe, żeby nie pisać go zupełnie od nowa. Niestety w latach 80. nie było go zbyt wiele dostępnego na rynku. Przede wszystkim skorzystano z systemu profesjonalnego składu drukarskiego TeX, okienkowego systemu graficznego X Window System i mikrojądra Mach. W roku 1990 system GNU posiadał już edytor tekstu (Emacs), zestaw kompilatorów GNU Compiler Collection (GCC), a także narzędzia standardowej dystrybucji oraz większość podstawowych bibliotek Uniksa. Wciąż jednak nie posiadał najważniejszego, czyli jądra. Celem programistów było stworzenie mikrojądra. W tej technice z monolitycznego jądra pozostawiona jest tylko jego podstawowa część. Pozostałe części odpowiedzialne za bardziej zaawansowane funkcje są wydzielone do funkcjonalnych bloków. Mogą też być realizowane jako zwykłe procesy w trybie użytkownika. [Reklama: Kolokacja, seo] Stallman wspominał w Manifeście GNU, że "istnieje znajdujące się w początkowym stadium rozwoju jądro, ale jeszcze brakuje mu wiele, aby emulować Uniksa". Miał na myśli w swojej wypowiedzi jądro systemu TRIX. Zostało ono udostępnione na zasadach wolnego oprogramowania przez autorów. Dodatkowo było zgodne z 7. wersją Uniksa. Rozpoczęto prace nad modyfikacją jądra, jednak zostały one porzucone ze względu na małą użyteczność. Projekt GNU miał całkowicie uniezależnić się od osiągnięć Uniksa. Postawiono sobie za zadanie stworzenie wielowątkowego mikrojądra. Miało składać się ono z zestawu serwerów, które oferowały taką samą funkcjonalność jak tradycyjne jądro Uniksa. Początkowym planem była adaptacja jądra systemu BSD 4.4-Lite, jednak od roku 1988 rozważono użycie jądra Mach. Niestety Mach zapewniał jedynie niskopoziomową funkcjonalność. Stworzono wysokopoziomowe części jądra jako zbioru programów użytkownika. Zbiór ten nazwano Hurd. Jednak jego rozwój nie przebiegał zgodnie z oczekiwaniami. Niektóre programy GNU zostały przeniesione na inne systemy operacyjne np. Microsoft Windows i Mac OS X. Dzięki temu są instalowane jako zamienniki dla oryginalnych narzędzi producenta w zamkniętych wariantach Uniksa. Istnieje kilka wariantów GNU nie używających Hurda: GNU/Linux – najbardziej popularny wariant systemu GNU, Nexenta OS — GNU z jądrem OpenSolarisa, Debian GNU/NetBSD oraz Debian GNU/kFreeBSD.
Tagi: X Window System, mikrojądra, Mach, BSD 4.4-Lite, TRIX, Unix, Stallman, Emacs